Τελευταίες αναρτήσεις

22 Νοεμβρίου 2017

Ο ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΘΑ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΡΗΞΗ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΛΑΛΙΩΤΗ;

Πανηγυρίζει η δρακογενιά του ΣΥΡΙΖΑ και η καφρίλα του ΠΑΣΟΚ

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας” 
egerssi@otenet.gr
www.egerssi.gr 

Θυμάστε όλοι τον Κώστα Λαλιώτη στις αλήστου μνήμης προεκλογικές εκστρατείες του ΠΑΣΟΚ, κυρίως την εποχή της παντοκρατορίας του Ανδρέα Παπανδρέου, κατά της… επαράτου Δεξιάς; Τον θυμάστε το τι κόλπα έκανε και με τι μαεστρία ήλεγχε το παιχνίδι και κέρδιζε, έστω κι αν χρησιμοποιούσε και… ανορθόδοξα μέσα ("Αυριανή" κλπ) για να μην πούμε τίποτε περισσότερο; Ε, λοιπόν, είπε να επανακάμψει με τη Φώφη Γεννηματά και να θυμηθεί πώς κερδίζει κάποιος εκλογές κάνοντας πράγματα που οι πολιτικοί του αντίπαλοι τα θεωρούν έως και ανήθικα! 

Με την …υπογραφή Λαλιώτη 

Σύμφωνα, λοιπόν, με πληροφορίες μας που κάποιες από αυτές δημοσιεύτηκαν και σε κάποια ιστολόγια, με ιδιαίτερα… περίεργο τρόπο, βρέθηκαν στα γραφεία της Χαριλάου Τρικούπη (δηλαδή στο επιτελείο της Φώφης Γεννηματά) οι λίστες με όσους ψήφισαν την πρώτη Κυριακή για την ηγεσία της Κεντροαριστεράς! Αυτές τις λίστες θα έπρεπε να τις έχει μόνο η Επιτροπή Αλιβιζάτου, αλλά διά μαγείας βρέθηκαν στα ικανά χέρια των συνεργατών της κ. Γεννηματά (Λαλιώτης) οι οποίοι έστησαν call center από την Παρασκευή και μετά! Πήραν τηλέφωνο τους ψηφοφόρους και τους καλούσαν να ψηφίσουν Φώφη δαγκωτό για να μην τους πάρει το Κόμμα… ο μικρός (εννοώντας φυσικά τον κ. Νίκο Ανδρουλάκη). Έτσι έδωσαν τη μάχη τα βρυκολακάκια του παρελθόντος, θυμίζοντας το πιο βρόμικο παρελθόν του ΠΑΣΟΚ! Λίστες με διευθύνσεις και ονόματα των ψηφοφόρων, όχι μόνο εκείνων που δήλωσαν μέλη αλλά και των φίλων οι οποίοι είχαν διαβεβαιώσεις ότι όλα τα στοιχεία θα παρέμεναν απόρρητα και θα καταστρέφονταν μετά από λίγες ημέρες! Όλο το μεγαλείο της πολιτικής αγυρτείας! 

Ντροπή και μόνο ντροπή για το παιχνίδι υπέρ ΣΥΡΙΖΑ… 

Με τη “σφραγίδα” λοιπόν του Λαλιώτη και με την έγκριση της κ. Γεννηματά όχι μόνο τόλμησαν να πάρουν τηλέφωνα και να πιέσουν για ψήφους αλλά χρησιμοποίησαν και απόρρητα στοιχεία, ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα... Ο κ. Αλιβιζάτος διαπρεπής Νομικός - Συνταγματολόγος τι έχει να μας πει επί τούτου; Ντροπή, είναι η μόνη λέξη που ταιριάζει. Αυτό είναι το ήθος τους; Με τέτοια παιχνιδάκια θέλουν να φέρουν τη νέα αλλαγή που λέει και η Φώφη. Ξεφτίλα, αηδία και αποτροπιασμός! Με αυτές τις πρακτικές διώχνεις κόσμο από τα Κόμματα δεν φέρνεις... Ιδίως τους νέους! Αλλά θα αναρωτηθεί κάποιος γιατί έγιναν όλα αυτά; Γιατί, όλο το Σύστημα, έδωσε τη μάχη για να βγάλει τη Φώφη; Μα γιατί, οι εκλογές μπορεί να ήταν για την ηγεσία του νέου φορέα (;;;) στην Κεντροαριστερά, αλλά ουσιαστικά κρίνεται… ο ΣΥΡΙΖΑ! 

Όσο κι αν είναι απίστευτο κάτι τέτοιο, η αλήθεια είναι ότι το εκλογικό αποτέλεσμα της χθεσινής Κυριακής θα κρίνει και το μέλλον της κυβέρνησης εν πολλοίς! Το μέλλον του Αλέξη Τσίπρα και της παρέας του, οι οποίοι έχουν κάθε λόγο να φοβούνται για το τι ξημερώνει την επόμενη ημέρα. Όχι γιατί ξαφνικά μπορεί ο χώρος αυτός να δυναμώσει. Άλλωστε αν δεν μπορέσει να αποδείξει ότι δεν είναι ένα ακόμα ΠΑΣΟΚ, αλλά κάτι διαφορετικό κι ελπιδοφόρο, τότε δεν θα έχει καμιά τύχη! Ωστόσο, το βασικό στοίχημα είναι να κλέψει ο νέος φορέας όσες περισσότερες ψήφους μπορεί. Να γίνει αν είναι δυνατόν ακόμη και τρίτο Κόμμα, διαφορετικά θα μπει για τα καλά στο “χρονοντούλαπο της ιστορίας”! 

Με την Γεννηματά ενισχύεται ο ΣΥΡΙΖΑ… 

Αλλά νομίζω η Κεντροαριστερά χρειάζεται αλλαγή σελίδας, νοοτροπίας, ήθους και προσώπων! Ότι χρειάζεται έναν νέο άνθρωπο που δεν θα παίζει βρόμικο παιχνίδι που παίζει τώρα όλο το παλιό ΠΑΣΟΚ (από το 1974 και μετά) που συνωστίζεται πίσω από τη Φώφη μαζί με επιχειρηματικά και εκδοτικά συμφέροντα. Το ίδιο έτρεμαν και στο Μαξίμου. Μη τυχόν και έκανε καμιά έκπληξη ο Νίκος Ανδρουλάκης, κέρδιζε τις εκλογές και γινόταν ξαφνικά η μεγάλη ανατροπή σε όλο το πολιτικό Σύστημα... Γι΄ αυτό και το Σύστημα επιστράτευσε τον Κώστα Λαλιώτη (γνωστές οι σχέσεις του με τον κ. Ηλία Λιβάνη του ΣΥΡΙΖΑ) προκειμένου να αβαντάρει την κόρη του παλιού του “συντρόφου”, του αειμνήστου Γιώργου Γεννηματά (ποιος ξεχνά την μεγάλη τριανδρία Κώστα Λαλιώτη, Γιώργου Γεννηματά και Άκη Τσοχατζόπουλου που καταδυνάστευσε κάθε υγιή δύναμη που προσπάθησε να αναδειχθεί στο ΠΑΣΟΚ από ιδρύσεώς του;)! Είναι κοινή η άποψη ότι με τη Γεννηματά στην αρχηγία ο νέος φορέας της Κεντροαριστεράς δεν έχει καμιά ελπίδα να ανακάμψει. Δεν έχει καμιά τύχη να πάρει ένα ικανοποιητικό ποσοστό που θα αποδυναμώσει τον Τσίπρα αλλά και που θα ενισχύσει τις φιλοευρωπαϊκές, μεταρρυθμιστικές προσπάθειες καταλήστευσης της Ελλάδος! 

Όλη η καφρίλα επί σκηνής… 

Με ό,τι πιο παλιό και τη γνωστή καμαρίλα του ΠΑΣΟΚ πορεύεται πλέον η Φώφη Γεννηματά! Με Λαλιώτη, Παπανδρέου, Πρωτόπαπα, Όθωνα, Ρέππα, Γείτονα, Τσούρα, Παπαϊωάννου, Ραγκούση, Καρχιμάκη και λοιπούς Παπανδρεϊκούς και Γεννηματικούς! Στο κάτω – κάτω, όταν ακούς ότι ο Γιώργος Παπανδρέου στηρίζει την Φώφη, τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να ψηφίσεις οτιδήποτε άλλο! Κι όταν βλέπεις τον Ραγκούση να κλείνει συμφωνίες με τη Φώφη, τότε λες “δεν είναι δυνατόν. Αυτό το Κόμμα είναι πεθαμένο”! Πάντως, η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ έχει πεθάνει και θα πρέπει οι επίγονοί του να το καταλάβουν! Πρέπει, εάν ήταν δυνατόν, να στηνόταν ένα ηθικό Κόμμα, που θα έχει δημοκρατικές διαδικασίες και δεν θα στηριζόταν σε όλα τα παραπάνω φθαρμένα πρόσωπα που συνέβαλαν στο να είναι η Ελλάδα μια χώρα του βολέματος, της διαφθοράς, της δημαγωγίας και του άκρατου λαϊκισμού! Κάθε πολιτικό Σύστημα χρειάζεται ένα κεντρώο Κόμμα σοβαρό, φιλοευρωπαϊκό, μεταρρυθμιστικό που θα μπορέσει να αποκρούσει τον λαϊκισμό και την καφρίλα που θα ζήσουμε τα επόμενα χρόνια με το εκλογικό σύστημα που επέλεξε ο Αλέξης Τσίπρας! Μπορεί η Φώφη να κάνει κάτι τέτοιο με όλα τα βαρίδια που έχει από το παρελθόν; Όχι βέβαια! 

Πόλεμος από σήμερα, όχι από αύριο… 

Όλα αυτά τα βλέπουν στο Μαξίμου και φοβούνται τη γενική πολιτική ανατροπή! Φοβούνται τον… αντι-Τσίπρα μη τυχόν και κάνει την απρόβλεπτη κίνηση και τους πάρει το μαγαζί, το οποίο με κόπο η αριστερή δρακογενιά το πήγε από το 3% στο 36%! Γι’ αυτό και οι διαδικασίες στην κεντροαριστερά είχαν ευρύτερη πολιτική σημασία! Και ίσως να ήταν η ώρα να άλλαζαν οι πολιτικοί σχηματισμοί στο Σύστημα που έστησε ο ΣΥΡΙΖΑ και αδυνατεί να αφαλοκόψει η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη! Αλήθεια, η Γεννηματά πόσο καιρό θα σταθεί στη θέση της; Το πολύ ένα χρόνο θα σταθεί, λένε άνθρωποι που γνωρίζουν καλά το χώρο! Με την ίδια στο τιμόνι είπαμε ότι δεν έχει καμιά τύχη ο νέος φορέας! Αν αποτύχει στις επόμενες εκλογές τι θα κάνει; Δεν θα παραιτηθεί; 

Ας λάβουμε υπόψη μας ότι κανένα από τα παλαιά προβεβλημένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ δεν βγήκε, τουλάχιστον ανοικτά, να υποστηρίξει τον Νίκο Ανδρουλάκη! Ο οποίος μαζί του είχε νέους κυρίως ανθρώπους από το ΠΑΣΟΚ και την Κοινωνία! Άλλωστε, σε πολλές περιοχές, όπως η Πασοκομάνα Κρήτη, αλλά και σε άλλες λαϊκές συνοικίες μεγάλων πόλεων παρατηρήθηκε το φαινόμενο παλιοί πασόκοι μαζί με τους νεολαίους να στηρίζουν τον Ανδρουλάκη, γιατί προφανώς θέλουν κάτι άλλο πιο φρέσκο, πιο καινούργιο και λιγότερο άφθαρτο! Γι΄ αυτό ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι μονά – ζυγά κερδισμένος! Αλλά, ο ίδιος πρέπει είτε να πάρει την πρωτοβουλία και να δημιουργήσει ένα νέο Κόμμα, τώρα, με την προίκα του 43% και με τα νέα και άφθαρτα πρόσωπα που τον στήριξαν από το ΠΑΣΟΚ και την κοινωνία, είτε περιμένει πότε η Φώφη θα πέσει ωσάν ώριμο φρούτο (και δεν θα μπορεί κανείς Λαλιώτης να την βοηθήσει τότε) και θα αναλάβει να κάνει Κόμμα ένα συνονθύλευμα προσωπικών στρατηγικών με απροσδιόριστα όμως αποτελέσματα! Ανατροπή από σήμερα λοιπόν κ. Ανδρουλάκη! “Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα“!

Υ.Γ.: Το κείμενο είναι καθαρά πολιτικό! Η Δημοκρατία αποτελείται από κόμματα για να λειτουργήσει! Έτσι, ισχύει το μη χείρον βέλτιστον! Και από τη στιγμή που δεν μπορούμε να “εκτελέσουμε” όλα τα Συστημικά κόμματα, ας βοηθήσουμε, αν και δεν ανήκουμε σε αυτά, να ηγηθούν σε αυτά οι λιγότερο επιβλαβείς για την Πατρίδα!!

Στον αστερισμό των γεωπολιτικών ανακατατάξεων

Η Ρωσία και η Κίνα προσβλέπουν στην ηγεμονία της Ευρασίας, όπου η Ευρώπη αποτελεί το μεγάλο ερωτηματικό – ενώ οι Η.Π.Α. της ηπείρου τους, καθώς επίσης ενός μεγάλου μέρους της Αφρικής, με συμμάχους την Ιαπωνία, την Αυστραλία, την Ινδία και τη Μ. Βρετανία.

Ανάλυση 

Η οικονομία έχει αναδειχθεί σε έναν πολύ σημαντικό γεωπολιτικό παράγοντα, γεγονός που σημαίνει ότι, πρέπει να λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπ’ όψιν – ενώ ο στρατιωτικός εξοπλισμός και οι πόλεμοι κοστίζουν πάρα πολύ. Στα πλαίσια αυτά, ξεκινώντας από τις Η.Π.Α., οι στατιστικές τεκμηριώνουν πως οκτώ χρόνια μετά την τελευταία ύφεση, το ΑΕΠ αυξάνεται με έναν μέσο ετήσιο ρυθμό της τάξης του 2% – ενώ η διάθεση των καταναλωτών είναι πολύ θετική. Εν τούτοις, η εικόνα του λιανικού εμπορίου είναι κάτι περισσότερο από απογοητευτική – παρά το ότι οι συνθήκες θα έπρεπε να είναι παραδεισένιες, με δεδομένο το ότι η κατανάλωση αφορά σχεδόν το 70% του αμερικανικού ΑΕΠ.

Ειδικότερα, διαπιστώνεται ένα μαζικό κλείσιμο καταστημάτων, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «αποκάλυψη κάτω από έναν καταγάλανο ουρανό» – ενώ περιγράφεται με τους αριθμούς 6.800 και 3.000, σύμφωνα με τους οποίους στους πρώτους εννέα μήνες του 2017 έκλεισαν 6.800 καταστήματα, ενώ άνοιξαν 3.000 καινούργια (πηγή). Σε τελική ανάλυση λοιπόν χάθηκαν 3.800 καταστήματα, σε μία εποχή που το λιανικό εμπόριο θα έπρεπε να ανθεί – κάτι που συμβαίνει συνεχώς τα τελευταία τρία χρόνια.

Από τη μία πλευρά βέβαια υπάρχει εξήγηση, αφού αυξάνεται διαχρονικά το εμπόριο μέσω του διαδικτύου (on line πωλήσεις) – όπου κυριαρχεί η Amazon. Η δεύτερη ερμηνεία του φαινομένου είναι η υπερχρέωση των καταστημάτων λιανικής – τα οποία, μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση, αποτέλεσαν τον αγαπημένο στόχο των μοχλευμένων εξαγορών (Leveraged Buyouts), όπου ο αγοραστής χρηματοδοτεί την εξαγορά με δάνεια που μετά επιβαρύνουν τον Ισολογισμό της επιχείρησης.

Ως εκ τούτου πολλές αλυσίδες λιανικής δυσκολεύονται να αναχρηματοδοτήσουν τα ληξιπρόθεσμα δάνεια τους, ενώ οι πιστωτές που δραστηριοποιούνται στην αγορά των ομολόγων «σκουπιδιών» (Junk Bonds) δεν είναι πρόθυμοι να αντικαταστήσουν τα ομόλογα που λήγουν αφενός μεν λόγω της ανόδου της Amazon, αφετέρου επειδή ο τζίρος και τα κέρδη τους συρρικνώνονται. Επομένως όλο και περισσότερες αλυσίδες πτωχεύουν, προβλέποντας πως η τάση θα επιταχυνθεί όταν η Fed συνεχίσει να αυξάνει τα βασικά της επιτόκια – κάτι που θα προκαλέσει την αύξηση της ανεργίας, με επώδυνες συνέπειες για τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, αφού ως πωλήτριες και πωλητές απασχολούνται 8.000.000 άτομα στις Η.Π.Α., με μέσο ετήσιο μισθό τα 21.500 $.

Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα είναι η συνεχιζόμενη αύξηση των χρεών των νοικοκυριών, μετά την υποχώρηση τους κατά την κρίση – αφού έχουν υπερβεί πλέον τα 12 τρις $ (γράφημα). Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το διπλασιασμό των δημοσίων χρεών της υπερδύναμης σε απόλυτο μέγεθος (από τα 10 τρις $ το 2008 στα 20 τρις $ σήμερα), με τον τετραπλασιασμό του Ισολογισμού της Fed, καθώς επίσης με το ότι σχεδόν 100 εκ. ενήλικα άτομα δεν εμφανίζονται στις στατιστικές ανεργίας (ανάλυση), δεν ταιριάζει με τις ανακοινώσεις περί οικονομικής ευρωστίας της – με τις οποίες οφείλει να είναι πολύ επιφυλακτικός κανείς.

Επόμενο πρόβλημα είναι το ότι γενικότερα στη Δύση, η οποία καθορίζεται αφενός μεν από τις Η.Π.Α., αφετέρου από την Ιαπωνία και τη Γερμανία ως ηγέτιδα της ΕΕ, ακολουθούμενες από τη Μ. Βρετανία, τη Γαλλία, τον Καναδά και την Αυστραλία, το οικονομικό σύστημα φαίνεται να ωφελεί μία συνεχώς μειούμενη αλλά ισχυροποιούμενη μειοψηφία – η οποία έχει ουσιαστικά τη διαχείριση και τον έλεγχο της πολιτικής.

Αναλυτικότερα οι τοπικές επιχειρήσεις και η πραγματική οικονομία αντικαταστάθηκαν από τις πολυεθνικές, καθώς επίσης από το χρηματοπιστωτικό σύστημα – όπου παρέχονται μεγάλες ελαφρύνσεις όσον αφορά την πληρωμή φόρων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης των φορολογικών παραδείσων. Εν προκειμένω το σύστημα του χρέους, το δολάριο, η Fed και η στρατιωτική ηγεμονία (Η.Π.Α., ΝΑΤΟ), διαδραματίζουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο – όπως επίσης το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα κοκ.

Όσον αφορά τη μαζική εκτύπωση χρημάτων από τις κεντρικές τράπεζες, είχε στόχο τη διατήρηση αυτού του συστήματος των ελίτ, των μεγάλων τραπεζών και των πολυεθνικών γιγάντων στην κορυφή – επίσης των δολαρίων χωρίς αντίκρισμα (Fiat money), στη θέση τους ως παγκόσμιο αποθεματικό και συναλλακτικό νόμισμα. Με απλά λόγια, εάν μία χώρα θέλει να πουλήσει κάτι σε κάποια άλλη, οφείλει να χρησιμοποιεί δολάρια – όπου, σύμφωνα με τον αμερικανικό νόμο, κάθε δολάριο πρέπει να εκκαθαρίζεται από την τράπεζα της Νέας Υόρκης.

Το γεγονός αυτό σημαίνει πως αυτόματα η συγκεκριμένη συναλλαγή υπάγεται στο δίκαιο των Η.Π.Α. – ενώ, εάν παρακαμφθεί, όπως στην περίπτωση του Ιράν που δεν ήθελε να πουλάει πετρέλαιο σε δολάρια, τότε απομονώνεται από το σύστημα, οπότε από το παγκόσμιο Εμπόριο. Ο αποκλεισμός αυτός στοίχισε στο Ιράν την υποτίμηση του νομίσματος του κατά 50% (πηγή) – όπως στη Ρωσία, όταν της επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το τι συνέβη πάντως με το Ιράκ και με τη Λιβύη, όταν ανακοίνωσαν την πρόθεση τους να διεξάγουν συναλλαγές με ευρώ, είναι σε όλους γνωστό.

Εν τούτοις όλα αυτά αλλάζουν σταδιακά, αφού από κοινού η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν επιθυμούν να ανεξαρτητοποιηθούν από το δυτικό σύστημα – έχοντας ανακοινώσει μεταξύ τους συναλλαγές στα δικά τους νομίσματα, ιδρύοντας εναλλακτικούς οργανισμούς στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα, δημιουργώντας το δικό τους Swift κοκ.

Τέταρτο και τελευταίο πρόβλημα είναι η συνεχώς μειούμενη βιομηχανική παραγωγή της Δύσης, η οποία μεταφέρθηκε σταδιακά στην Ανατολική Ευρώπη και στην Ασία – λόγω του χαμηλού εργατικού κόστους, του τεχνητά υποτιμημένου κινεζικού νομίσματος, της παγκοσμιοποίησης κλπ. Η διαδικασία αυτή οδήγησε εν πρώτοις στην αύξηση του δυτικού πλούτου, με κριτήριο την αγοραστική δύναμη των ανθρώπων – επειδή οι εισαγωγές γίνονταν όλο και πιο φθηνές, με τον πληθωρισμό να διατηρείται χαμηλός παρά το αθρόο τύπωμα νέων χρημάτων. Η κατάσταση αυτή όμως έχει ημερομηνία λήξης – η οποία δεν θα αργήσει πολύ, ενώ θα δρομολογήσει μία επώδυνη μείωση του βιοτικού μας επιπέδου.

Η Κίνα 

Από την άλλη πλευρά τώρα, η Κίνα πέτυχε μία κατακόρυφη αύξηση των εξαγωγών της, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την άνοδο των πλεονασμάτων και των συναλλαγματικών της αποθεμάτων σε δολάρια – κάτι που στήριξε μεν το αμερικανικό νόμισμα, αλλά αύξησε την εξάρτηση των Η.Π.Α., αφού με τα αποθέματα αυτά αγόραζε ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου, μετατρεπόμενη στο μεγαλύτερο δανειστή της υπερδύναμης μαζί με την Ιαπωνία.

Θυσιάστηκαν λοιπόν ορισμένες γενιές στην Κίνα για να μπορέσει να αναπτυχθεί, αλλά σήμερα ευρίσκεται σε μία πολύ πλεονεκτική θέση – έχοντας πλέον τη δυνατότητα να ανεξαρτητοποιηθεί από το δυτικό σύστημα του χρέους και το δολάριο. Ειδικότερα, το κατά κεφαλήν εισόδημα αυξήθηκε από 200 $ το 1990 στα 5.000 $ το 2010, δημιουργήθηκε μία μεγάλη μεσαία τάξη, το ποσοστό φτώχειας μειώθηκε από 88% στο 6,5%, πάνω από 500 εκ. άνθρωποι δεν αντιμετωπίζουν πια συνθήκες ακραίας φτώχειας κοκ.

Εάν δε η άνοδος της αγοραστικής δύναμης της Κίνας (ΡΡΡ) συνοδευτεί από την πτώση της στη Δύση, ως αποτέλεσμα του προβλεπόμενου πληθωρισμού λόγω των νέων χρημάτων που τυπώθηκαν, της ανόδου των τιμών των εισαγομένων προϊόντων, τυχόν αύξησης των τιμών της ενέργειας κοκ., τότε η σύγκριση μεταξύ των δυο αυτών περιοχών του πλανήτη θα διαφοροποιηθεί ξαφνικά και σε μεγάλο βαθμό – σημειώνοντας πως σε όρους αγοραστικής δύναμης το ΑΕΠ της Κίνας είναι ήδη υψηλότερο από αυτό των Η.Π.Α.

Οφείλει να σημειωθεί εδώ η διευκόλυνση των απ’ ευθείας αποστολών προϊόντων από την Κίνα στον υπόλοιπο πλανήτη μέσω του διαδικτύου εκ μέρους της κυβέρνησης της, η οποία τις επιδοτεί για να μην επιβαρύνονται οι επιχειρήσεις με τα ταχυδρομικά έξοδα – με αποτέλεσμα να υπολογίζεται πως έως το 2020 η χώρα θα αποκτήσει το 60% του παγκοσμίου ηλεκτρονικού εμπορίου (πηγή). Επίσης πως η κορυφαία της εταιρεία, η ALIBABA, επεξεργάσθηκε 812.000.000 παραγγελίες εντός μόλις 24 ωρών, ενώ η υπηρεσία πληρωμών ALIPAY διαχειρίσθηκε 1,5 δις συναλλαγές την ίδια ημέρα – άρα τον απίστευτα μεγάλο αριθμό των 256.000 συναλλαγών ανά δευτερόλεπτο!

Περαιτέρω, η Κίνα επιδιώκει να κατακτήσει την πρώτη θέση στην τρίτη βιομηχανική επανάσταση, επενδύοντας τεράστια ποσά στην αυτοματοποίηση, καθώς επίσης στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – επειδή η άνοδος των μισθών των εργαζομένων της στην κλασική βιομηχανία ασκεί ήδη πιέσεις στην οικονομική της ανάπτυξη, την οποία σχεδιάζει να στηρίξει με την εσωτερική της κατανάλωση πλέον.

Ταυτόχρονα, με το «νέο δρόμο του μεταξιού» (φωτογραφία), ο οποίος αποτελεί τη μεγαλύτερη υλοποίηση υποδομών που συνέβη ποτέ στον πλανήτη, συνδέοντας την με την υπόλοιπη Ευρασία, σχεδιάζει την άνοδο των εξαγωγών της στη συγκεκριμένη περιοχή – πάντοτε με προσανατολισμό την παραγωγή και λιγότερο τις υπηρεσίες. Όσον αφορά τη συνεργασία της με τη Ρωσία, το μερίδιο των εθνικών νομισμάτων στις πληρωμές των εξαγωγών των ρωσικών προϊόντων το 2016 ανήλθε στο 13%, ενώ στις εισαγωγές στο 16%, παρακάμπτοντας το δολάριο – ενώ, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Κίνα, όσον αφορά τη ραγδαία άνοδο των συνολικών χρεών της, φαίνεται να είναι σε θέση να τα ελέγξει. 

Η Ρωσία 

Όπως έχουμε ήδη αναλύσει η Ρωσία, μετά τις κυρώσεις που της επιβλήθηκαν από τη Δύση το 2014 στην ενέργεια, στον τραπεζικό κλάδο και στη στρατιωτική της βιομηχανία, συνοδευόμενες από τις επιθέσεις στο νόμισμα της, επέλεξε να απαντήσει με ανάλογο τρόπο – με κυρώσεις δηλαδή προς όφελος της πραγματικής της οικονομίας, όπως ήταν η απαγόρευση εισαγωγών αγροτικών προϊόντων. 

Έτσι κατάφερε να αναπτύξει σημαντικά την πραγματική της οικονομία, ιδιαίτερα στον πρωτογενή τομέα (ανάλυση) – με αποτέλεσμα η συμμετοχή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στα έσοδα του προϋπολογισμού της να μειωθεί στο 39% από 51,3% το 2014 (πηγή), ενώ αναμένεται να περιοριστεί κάτω από το 35% το 2010. Ειδικά σε σχέση με τη γεωργία, την οποία υποτιμούμε ανόητα στην Ελλάδα, η ρωσική κυβέρνηση δήλωσε τα εξής:

«Η Ρωσία είναι ηγετική δύναμη στον πλανήτη, όσον αφορά τις εξαγωγές σιτηρών, φυτικών ελαίων, ψαριών και ορισμένων άλλων τροφίμων. Περιμένουμε να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο προμηθευτή της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού, στα οργανικά καθαρά προϊόντα» (πηγή).

Αυτό που καθιστά όμως τη χώρα σημαντική σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η στρατιωτική της ισχύ, σε συνδυασμό με την εμπνευσμένη γεωπολιτική της στρατηγική – όπως φάνηκε στον πόλεμο της Συρίας, μέσω του οποίου κατάφερε να συμμετέχει ευρύτερα στον έλεγχο της Μέσης Ανατολής, μαζί με την Κίνα και το Ιράν.

Το μεγάλο όπλο της βέβαια δεν είναι ο στρατός και η πυρηνική της δύναμη, κυρίως επειδή φαίνεται αποφασισμένη να τη χρησιμοποιήσει εάν υπάρξει ανάγκη (πιστεύουμε πως θα συνέβαινε κάτι τέτοιο εάν είχε εκλεγεί η κυρία Clinton, με πρόσχημα την ουκρανική κρίση), αλλά η ενέργεια – όπως των Η.Π.Α. το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε συνδυασμό με το δολάριο και της Κίνας η παραγωγική της μηχανή. Ο στρατός και τα πυρηνικά αποτελούν το μέσο προστασίας των βασικών οικονομικών όπλων της εκάστοτε ηγετικής δύναμης – τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

Σε κάθε περίπτωση, η επιτυχημένη απελευθέρωση της Συρίας από την ISIS κατά σχεδόν 95% είναι το αποτέλεσμα των ειρηνευτικών συνομιλιών της Αστάνα, μεταξύ της Ρωσίας, της Συρίας, της Τουρκίας και του Ιράν – όχι αυτών στη Γενεύη, όπου οι Η.Π.Α. διατύπωσαν κάποιες υποσχέσεις, οι οποίες δεν πραγματοποιήθηκαν. Ακόμη καλύτερα, η συνεργασία της Χεζμπολάχ, του Ιράν, του Ιράκ και της Ρωσίας, παρά την αμερικανική βοήθεια προς τη Σαουδική Αραβία, ήταν αυτή που απελευθέρωσε τελικά τη Συρία και το Ιράκ από την ISIS – μεταξύ άλλων με την τοποθέτηση των S-400 που άλλαξαν τις συνθήκες στην περιοχή.

Είναι εμφανής δε η απροθυμία του προέδρου Trump να ξεκινήσει μία σύγκρουση στη Μέση Ανατολή – γεγονός που αφήνει ουσιαστικά ακάλυπτη τόσο τη Σαουδική Αραβία, όσο και το Ισραήλ, αυξάνοντας την επιρροή του Ιράν. Όσον αφορά τη Ρωσία, η επίσκεψη του βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας, καθώς επίσης οι τέσσερις συναντήσεις μεταξύ του Ρώσου προέδρου και του πρωθυπουργού του Ισραήλ (πηγή), τεκμηριώνουν τη σημασία της στη Μέση Ανατολή – ενώ όσο περισσότερο η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ πιέζουν για πόλεμο εναντίον του Ιράν, το οποίο επέλεξε από την αρχή τους σωστούς συμμάχους, τόσο πιο πολύ θα απομονώνονται. 

Η Ιαπωνία 

Στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, στην Ιαπωνία, ο πρωθυπουργός της μετά την επανεκλογή του θέλει να αλλάξει το μεταπολεμικό πασιφιστικό σύνταγμα της χώρας του, στηριζόμενος από το 80% των βουλευτών – κάτι που δεν σημαίνει βέβαια πως θα εξελιχθεί σε μία ισχυρή στρατιωτική δύναμη, αλλά ότι θα αρχίσει να επενδύει αρκετά χρήματα στην άμυνα της, εμπιστευόμενη λιγότερο την προστασία των Η.Π.Α. και θέλοντας να είναι καλύτερα οχυρωμένη απέναντι στην Κίνα. Οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ πως παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ιαπωνία, συνεχίζει να είναι μία ισχυρότατη εξαγωγική και τεχνολογική δύναμη, σαν τη Γερμανία – έχοντας όμως τα ίδια προβλήματα με τη Γερμανία, όπως είναι η έλλειψη ενέργειας και η στρατιωτική αδυναμία.

Σύμφωνα με το σημερινό Σύνταγμα της τώρα, ο ιαπωνικός στρατός επιτρέπεται τότε μόνο να πολεμήσει, όταν αντιμετωπίσει την επίθεση μίας εχθρικής δύναμης στο εσωτερικό της χώρας. Για παράδειγμα, απαγορεύεται να καταστρέψει προληπτικά μία βάση πυραύλων στη Β. Κορέα – κάτι που ο νέος πρωθυπουργός, ο οποίος θεωρείται εθνικιστής, θέλει να αλλάξει, εκμεταλλευόμενος τη στάση της Β. Κορέας. Η αλλαγή αυτή φαίνεται να υποστηρίζεται από τις Η.Π.Α., οι οποίες θεωρούν τη χώρα απαραίτητη όσον αφορά την κινεζική απειλή – ενώ η Ιαπωνία αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο δανειστή της υπερδύναμης, στο ίδιο σχεδόν επίπεδο με την Κίνα.

Ο πραγματικός στόχος βέβαια της εξωτερικής πολιτικής της Ιαπωνίας είναι ο περιορισμός της επιρροής της Κίνας στην Ασία – όπου οι φιλοδοξίες του προέδρου Xi μπορεί να αφήνουν αδιάφορους τους Ευρωπαίους, με εξαίρεση τη Γερμανία, αλλά όχι τη γειτονική της χώρα. Εκτός αυτού η Κίνα απαιτεί νησιά, τα οποία ανήκουν επίσημα στην Ιαπωνία – ενώ η Ιαπωνία χωρίς τη στήριξη των Η.Π.Α. δεν είναι σε θέση ούτε να προστατεύσει αυτά τα νησιά, ούτε να αντιμετωπίσει τις ηγεμονικές βλέψεις της Κίνας.

Γενικότερα πάντως το τέλος της εποχής του πασιφισμού της Ιαπωνίας έχει στόχο να την μετατρέψει σε έναν πλήρη στρατιωτικό σύμμαχο των Η.Π.Α. στην Ασία, ενδεχομένως μαζί με την Αυστραλία και την Ινδία – όπου όμως η Αυστραλία εκτός από τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, τα οποία εντείνονται από τα αυξημένα εξοπλιστικά της προγράμματα, είναι άμεσα εξαρτημένη εξαγωγικά από την Κίνα.

Ο στρατηγικός διάλογος που προβλέπεται μεταξύ της Ιαπωνίας, των Η.Π.Α., της Ινδίας και της Αυστραλίας έχει στόχο την προστασία του θαλασσίου διαδρόμου από την Ασία μέσω της Μέσης Ανατολής στην Αφρική – με απώτερο σκοπό την προώθηση του ελευθέρου εμπορίου, κυρίως όμως τη δημιουργία ενός αντίπαλου δέους στο «νέο δρόμο του μεταξιού» της Κίνας. Ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας έχει δημοσιεύσει το γεωπολιτικό του όραμα ήδη πριν από πέντε χρόνια – όπου φαίνεται ο εθνικισμός του, καθώς επίσης το ότι στην εξωτερική πολιτική τάσσεται υπέρ της αντιπαράθεσης, της σύγκρουσης δηλαδή, αντί της συμφιλίωσης.

Η βασική του σκέψη δε είναι η δημιουργία ενός «δημοκρατικού διαμαντιού ασφαλείας» στην Ασία – το οποίο θα ενώνει την Αυστραλία, την Ιαπωνία, την Ινδία και την αμερικανική Πολιτεία της Χαβάης. Για παράδειγμα, η Ιαπωνία από κοινού με την Ινδία, θα παρακολουθούν την ελεύθερη κυκλοφορία μεταξύ του Ειρηνικοί και του Ινδικού ωκεανού – έτσι ώστε να περιορίζεται η στρατιωτική δράση της Κίνας. Μπορεί λοιπόν να μη δίνεται μεγάλη σημασία στην Ιαπωνία ή η Ινδία να ανήκει τυπικά στις BRICS, αλλά πρόκειται για δύο ισχυρότατες χώρες – τις οποίες δεν πρέπει να υποτιμάει κανείς, ούτε να τοποθετεί αυθαίρετα κάπου. 

Επίλογος

Η νέα τάξη πραγμάτων, το μοίρασμα του πλανήτη σε αποκλειστικές ζώνες επιρροής, ευρίσκεται ήδη σε μία πολύ προχωρημένη κατάσταση – όπου φαίνεται πως οι Η.Π.Α. ενδιαφέρονται κυρίως για την ηγεμονία τους στην ήπειρο τους (Λατινική Αμερική, Μεξικό, Καναδάς), καθώς επίσης για τη συμμαχία τους με την Ιαπωνία, την Αυστραλία, την Ινδία και τη Μ. Βρετανία, διατηρώντας ένα μεγάλο μέρος της Αφρικής.

Η Ρωσία και η Κίνα, με σύμμαχο το Ιράν προσβλέπουν στην ηγεμονία της Ευρασίας – η εξασφάλιση της οποίας θεωρείται πως θα δημιουργήσει την ισχυρότερη δύναμη στον πλανήτη. Η βοήθεια της Κίνας και της Ρωσίας στην αναδιάρθρωση των χρεών της Βενεζουέλας εξυπηρετεί μόνο ως διαπραγματευτικό χαρτί – για το οποίο θα ζητηθούν ανταλλάγματα κάπου αλλού.

Το βασικό θέμα εν προκειμένω είναι το τι θα συμβεί με την Ευρώπη, η οποία βιώνει μία κατάσταση αποσύνθεσης – με τη Γερμανία να επιθυμεί μεν την ηγεμονία της, αλλά χωρίς μεγάλες ελπίδες να τα καταφέρει αφού είναι αντιπαθής, δεν διαθέτει στρατιωτική δύναμη, ενώ είναι εξαρτημένη ενεργειακά σε μεγάλο βαθμό από τη Ρωσία. Η υπερχρέωση της ηπείρου μας πάντως, σε συνδυασμό με την πολιτική λιτότητας που της έχει επιβληθεί, έχει ανοίξει τον ασκό του Αιόλου – απελευθερώνοντας πολλές φυγόκεντρες δυνάμεις, ειδικά εντός της νομισματικής ένωσης, οι οποίες θα ενταθούν σημαντικά εάν υπάρξει πολιτική αστάθεια στη Γερμανία.

Τυχόν δε επανάληψη των γερμανικών εκλογών είναι πιθανόν να ενισχύσει κατά πολύ το εθνικιστικό κόμμα – ένα ενδεχόμενο που θα ολοκλήρωνε την καταστροφή που προκάλεσαν η καγκελάριος και ο υπουργός οικονομικών της, με αφετηρία την Ελλάδα. Σε αυτούς οφείλεται άλλωστε η σταδιακή αναβίωση του εγκληματικού ναζιστικού παρελθόντος της χώρας στις μνήμες των Ευρωπαίων – η οποία μπορεί μεν σήμερα να ευρίσκεται σε καλή οικονομική κατάσταση, αλλά αυτή θα κληθεί να πληρώσει τον πανάκριβο λογαριασμό τυχόν διάλυσης της Ευρωζώνης.

Τέλος, η Κίνα αυξάνει την επιρροή της στην Ευρώπη εξαγοράζοντας επιχειρήσεις και κατακτώντας ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής καταναλωτικής αγοράς – ενώ η Ρωσία ισχυροποιείται στην ανατολική πλευρά, με επί πλέον δυνητικούς συμμάχους τόσο τη Γαλλία, όσο και την Ιταλία. Ως εκ τούτου φαίνεται πως η Ευρώπη εκτός Βρετανίας θα αποτελέσει το μεγάλο λάφυρο της διαμάχης των μεγάλων δυνάμεων – με πιθανότερη την «ανάρτηση» της στην υπόλοιπη Ευρασία. Στα πλαίσια αυτά ελπίζουμε πως η Ελλάδα γνωρίζει επακριβώς τι συμβαίνει, επιλέγοντας αυτό που θα τη συμφέρει καλύτερα μελλοντικά – ευχόμενοι να προβλέψει σωστά τις  παγκόσμιες εξελίξεις και την αλλαγή παραδείγματος.

analyst

BREXIT, NATO & θεωρία δύο σφαιρών ασφαλείας

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν

Καθώς η ημερομηνία τελικής υπογραφής για το BREXIT πλησιάζει ( 29/3/2019 ), τα προβλήματα αυξάνονται και για τις δύο πλευρές όσο και αν τα ΜΜΕ της κάθε πλευράς παρουσιάζουν μονοδιάστατες οπτικές.

Η ΕΕ παρουσιάζει μια καταρρέουσα οικονομία καθώς το ΗΒ θα πρέπει να αντιμετωπίσει μια αύξηση τιμών σε εισαγωγές και σε εσωτερική παραγωγή καθώς οι πρώτες ύλες είναι αντικείμενο εισαγωγής και αυτές. Επίσης θα αποκτήσει σημαντικό θέμα σε χρηματοπιστωτικές συναλλαγές καθώς η έξοδος από την Ευρωζώνη δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στις διαδικασίες ενώ τιθεται και σοβαρό θέμα παραμονής και εργασίας εξειδικευμένου προσωπικού που μέχρι στιγμής έμενε ελεύθερα στο ΗΒ ανεβάζοντας έτσι και την ποιότητα υπηρεσιών εκεί.

Από την άλλη το ΗΒ παρουσιάζει το ισχυρό επιχείρημα της ασφάλειας καθώς επί της ουσίας τα σύνορα κλείνουν και θα υπάρχει αυστηρότερος έλεγχος μετανάστευσης ατόμων χωρίς ειδικότητα που επιβάρυναν τις κοινωνικές παροχές και επιδόματα, ενώ υπάρχει και σοβαρό πρόβλημα ασφαλείας εντός της κοινωνίας του ΗΒ. Σε αυτό το κομμάτι φαίνεται πώς υπάρχει σχέδιο αντιμετώπισης του φανατισμού δια άμεσων απελάσεων βάσει Βρετανικού δικαίου πλέον, εφαρμογή quota για εισροή μεταναστών από όποια χώρα, ενώ θα υπάρξει και άμεση διακοπή επιδομάτων και παροχών (τα περισσότερα ήταν παροχή της Ε.Ε.)

Εκείνο που έχει όμως πολύ μεγάλη σημασία είναι πώς ενώ τυπικά έχουν συμφωνήσει οι δύο πλευρές για να υπάρχει μια επικοινωνία και συνεργασία σε επίπεδο πληροφορίας και ασφάλειας, επί της ουσίας αυτό τίθεται σε κίνδυνο ακόμα και εντός του ΝΑΤΟ.

Υπάρχει μια έντονη φημολογία και θεωρία πώς ο διαχωρισμός του BREXIT θα φέρει την Ευρώπη σε μια πορεία δημιουργίας Ευρωπαϊκού στρατού που ίσως προσπαθήσει να συνεργαστεί περισσότερο με την Μόσχα, ενώ την ίδια στιγμή θα δημιουργηθεί έτερος πόλος ισχύος που θα περιέχει τις ΗΠΑ, το ΗΒ, τον Καναδά και άλλες χώρες από το ΝΑΤΟ που πιθανώς να θεωρήσουν ότι είναι φρονιμότερο να παραμείνουν μέσα στον Αγγλο-Σαξωνικό άξονα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ίσως να υπάρξουν και προσθήκες μελών που φωτογραφίζουν κυρίως το Ισραήλ.

Η παραπάνω θεωρία διαχωρισμού του ΝΑΤΟ εσωτερικά σε δύο μέρη επιρροής, μπορεί να φαίνεται τραβηγμένη αλλά σίγουρα δεν είναι απίθανη. Ειδικά αν σκεφτεί κάποιος τις πρόσφατες προσπάθειες του Τραμπ να θυμίσει στην Ε.Ε. και ειδικά στην Γερμανία πώς δεν μπορεί αιώνια να στηρίζεται στην προστασία των ΗΠΑ δίχως αντίτιμο. Ενισχυτικά αυτού είναι και η αλλαγή στάσης της Γερμανίας σε στρατιωτικά θέματα καθώς και στην προσπάθεια προσέγγισης της Ρωσίας θυμίζοντας το δόγμα Μπίσμαρκ.

Το τι θα μπορούσε να επακολουθήσει σε μια τέτοια ανατροπή , ξεφεύγει από την τοποθέτηση δεδομένων και περνάει στον χώρο της φανταστικής θεωρίας, οπότε θα ήταν αδόκιμη η όποια επέκταση.

Σε κάθε περίπτωση, η υπογραφή του BREXIT στις 29/3/2019 για την οριστική αποχώρηση του ΗΒ από την Ευρωζώνη , πέρα από τις προστριβές μεταξύ των δύο πλευρών , είναι πιθανό να οδηγήσει σε ολικές ανατροπές ισορροπιών σε Ευρασία και κατά επέκταση και σε ΕΜΕΑ (αναλόγως θέσης Τουρκίας και Ελλάδος).

Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας  

Σκέψεις για την Παγκοσμιοποίηση και τη θέση των Ορθοδόξων (μέρος 1ο)

Γράφει ο Ιωάννης Νεονάκης.

Πολλοί προβληματίζονται συνεχώς και ανησυχούν για το «πότε θα έρθει η παγκοσμιοποίηση». Η απάντηση νομίζω είναι απλή. Η «παγκοσμιοποίηση» έχει έρθει.

Είναι ήδη εδώ. Και γύρω μας και μέσα μας. Η μόνη διαφορά είναι ότι άλλοι την «βλέπουν», την συνειδητοποιούν και την ζούν και άλλοι νομίζουν ότι κάποια στιγμή θα ανοίξουν τα σύνορα και θα εισέλθει με παράτες. 

Η «παγκοσμιοποίηση» είναι ήδη εδώ. Απλώς κάθε μέρα που περνάει γίνεται «εκτυπώτερη» και πιο αντιληπτή από περισσότερους. Για τη συνεννόησή μας και μόνο, αν θα θέλαμε να θέταμε μια γενική χρονική περίοδο γενίκευσης του φαινομένου, ένα τυπικό δηλαδή, συμβατικό σημείο έναρξης για τις δυτικές κοινωνίες, θα λέγαμε ότι είναι περίπου μια δεκαετία μετά την πλήρη επικράτηση του διαδικτύου, δηλαδή περίπου το 2005. Και αυτό γιατί η βάση, το θεμέλιο, η συναρμογή, η συγκρότηση μιας κοινότητας ορίζεται αναμφίβολα από τη δυνατότητα επικοινωνίας των μελών. 

Τα τελευταία λοιπόν 10 – 15 χρόνια, ειδικά μετά τη γενίκευση της χρήσης των «έξυπνων» τηλεφώνων (smart phones), και την θεαματική βελτίωση των υποδομών με την ευρυζωνικότητα (broadband) η επικοινωνία κατέστη άμεση, χωρίς κανέναν περιορισμό. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να επικοινωνήσει με τον οποιονδήποτε χωρίς κανένα ουσιαστικό χρονικό ή τοπικό περιορισμό. Από αυτό το σημείο και μετά το ζήτημα έληξε. Η «παγκοσμιοποίηση» έχει έρθει, είναι εδώ και τη ζούμε όλοι μας. 

Και η κατάσταση αυτή δεν πρόκειται να αλλάξει, για τον απλούστατο λόγο ότι ουδείς (ή σχεδόν ουδείς) δεν θέλει πλέον να επιστρέψει στην προτεραία κατάσταση. Η τεχνολογική πρόοδος σε όλους τους τομείς (επικοινωνία, ενημέρωση, παραγωγή, οικονομία, μεταφορές, επιστήμες, τέχνες, ιατρική κλ.) κατέστη μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα τόσο εκρηκτική και βελτιώνει τόσο πολύ και θεαματικά την ποιότητα ζωής όλων μας, ώστε είναι πλέον χωρίς ουσιαστικό νόημα η οποιαδήποτε ιδέα επιστροφής στην προτεραία κατάσταση. Αλλού είναι τα ζητήματα. 

Όπως ήταν φυσικό, οι πρώτοι οι οποίοι αντιλήφθηκαν το νέο πλαίσιο και τις νέες δυνατότητες ήταν οι επιχειρηματίες και οι επενδυτές και κατά δεύτερο λόγο οι ισχυρές, κεντρικές κυβερνήσεις. Ο επιχειρηματικός κόσμος έχοντας και ως θεωρητικό υπόβαθρο την ήδη από τρεις τουλάχιστον δεκαετίες ευρεία επικράτηση των ιδεών του νεοφιλελευθερισμού όχι μόνο είχε τα κατάλληλα αντανακλαστικά, αλλά είχε τη δυνατότητα και τους πόρους να ενσωματώσει προς όφελός του και να εξελίξει ταχύτατα όλες τις προοπτικές.Με πρωταγωνιστές τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και τις επιχειρήσεις νέας τεχνολογίας, οι επιχειρήσεις γιγαντώθηκαν και επικράτησαν παντού.

Ζούμε πλέον είτε το θέλομε, είτε δεν το θέλομε σε έναν κόσμο επιχειρήσεων, κόσμο απίστευτης ταχύτητας, συνεχών αλλαγών και επαναπροσδιορισμού των πάντων. Οι επιχειρήσεις όχι μόνο επικρατούν και κατισχύουν παντού, χειραγωγώντας ακόμα και τα πολιτικά συστήματα, αλλά επιβάλλουν μεθοδικά την επιχειρηματική αντίληψη και κουλτούρα στη νόηση των ανθρώπων και στην κοινωνία. 

Σε έναν τέτοιο κόσμο η έννοιες του κράτους και του συνόρου καθίστανται προϊόντος του χρόνου καθαρώς τυπικές. Οι έννοιες αυτές αποδυναμώνονται συνεχώς, χάνοντας το ουσιαστικό τους νόημα. Μονάχα διοικητικό ρόλο μπορούν πλέον να διεκδικήσουν και συχνά αυτό που συμβαίνει είναι ότι αντί να προστατεύονται οι εντός των συνόρων λαοί (όπως θα έπρεπε), αυτοί καταπιέζονται και χειραγωγούνται από τις εκάστοτε διακυβερνήσεις, οι οποίες συνήθως ελέγχονται από υπέρτερα πολιτικά ή επιχειρηματικά συμφέροντα. 

Τι νόημα έχουν τα σύνορα όταν μέσω Skype μπορώ να δώ τους πάντες και να επικοινωνήσω με όλους παντού· όταν μέσω δορυφόρων ή διαδικτύου μπορώ να δώ όλα τα τηλεοπτικά κανάλια και να ακούσω όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς του κόσμου; Τι νόημα μπορούν να έχουν τα σύνορα όταν ας πούμε μέσω eBay ή AliExpress μπορώ να παραγγείλω τα πάντα από παντού· όταν μέσω η-μαιλ ή κοινωνικών δικτύων μπορώ να επικοινωνήσω με τους φίλους μου σε όλο τον κόσμο· όταν υπάρχει δυνατότητα στοιχηματισμού στα αθλητικά γεγονότα κάθε χώρας· όταν το συνταξιοδοτικό μου πρόγραμμα ή το πρόγραμμα ασφάλειας ζωής μου έχει έδρα την … Ολλανδία· όταν ανά πάσα στιγμή μπορώ να επενδύσω στο … Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης ή από το διπλανό διαμέρισμα της πολυκατοικίας κάποιος μπορεί 24 ώρες το εικοσιτετράωρο να «βγάζει» χρήματα από το … Forex; 

Η παγκοσμιοποίηση είναι εδώ και κάθε μέρα που περνάει θα γίνεται εκτυπώτερη, εμφανέστερη και ισχυρότερη. Μπορεί να δημιουργεί πολλά προβλήματα, όμως η επικράτησή της είναι κατά την άποψή μου αναπόδραστη. Και φυσικά η οποιαδήποτε αντίδραση ή «αντίσταση» με τη μορφή του απομονωτισμού είναι καταδικασμένη σε αποτυχία με πολλαπλό και τεράστιο κόστος. 

Θα πρέπει να σημειώσομε ότι μετά τον διαφωτισμό επικράτησε η ιδεολογία του εθνικισμού/εθνοφυλετισμού, η οποία απέκτησε «μεσσιανικές» διαστάσεις και οδήγησε στη δημιουργία των εθνών-κρατών και μάλιστα των «καθαρών» εθνών-κρατών. Στο θέμα του εθνικισμού έχομε αναφερθεί εκτενώς παλαιότεραΕίναι δε μια ιδεολογία ξένη προς την ρωμαίικη παράδοσή μας και μια ιδεολογία η οποία έχει καταδικαστεί ως αίρεση από την Ορθοδοξία με τη Μεγάλη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως του 1872. Είναι μια κοσμοαντίληψη, η οποία προκάλεσε εθνοκαθάρσεις, γενοκτονίες, σφαγές, πολέμους και εκατόμβες αθώων θυμάτων. Στην περιοχή μας δε οδήγησε στη δημιουργία πλήθους μικρών εθνικών κρατών, προτεκτοράτων των εκάστοτε Μεγάλων Δυνάμεων. 

Σήμερα ο εθνικισμός υπό την πίεση της παγκοσμιοποίησης επί της ουσίας ατονεί ως κοσμοαντίληψη, υποστρέφει και αποδυναμώνεται συνεχώς. Βέβαια, τα τελευταία λίγα χρόνια παρατηρείται μια ενίσχυση και μια προβολή του εθνικισμού ή μιας μορφής εθνικισμού σε ορισμένες (πλούσιες κατά τεκμήριο) περιοχές. 

Το φαινόμενο κυρίως εκφράζει την αγωνία και ανασφάλεια μεγάλης μερίδας των λαών αφενός μεν απέναντι την τρομοκρατία, αφετέρου δε και κυρίως στην ταχύτατη θεσμική αποδυνάμωση των συλλογικοτήτων και στις ραγδαίες αλλαγές του τρόπου ζωής, αλλαγές οι οποίες αφήνουν το άτομο μόνο του, και χωρίς όχι μόνο οικονομική και κοινωνική συνδρομή και προστασία, αλλά ουσιαστικά χωρίς παρελθόν, ταυτότητα και οντολογικό νόημα και προορισμό. Το άτομο είναι όχι μόνο παντελώς απροστάτευτο απέναντι στην επέλαση του κεφαλαίου, όχι μόνο δεν έχει συλλογικότητες να το προστατεύσουν, αλλά είναι και εσωτερικά πολλαπλώς αποδομημένο. Στρέφεται λοιπόν άκριτα και σπασμωδικά σ’ αυτόν τον σύγχρονο «ιδιότυπο εθνικισμό», στην πρώτη δηλαδή εύκαιρη και απλή ιδεολογία, η οποία μπορεί να του προσφέρει μια ψευδαίσθηση ασφαλείας. 

Το φαινόμενο αυτό μπορεί μεν να διαρκέσει σε χρόνο, όμως δεν έχει βάθος, όραμα ή προοπτική. Επίσης, παρότι συχνά αρέσκεται να αυτοχαρακτηρίζεται ως «αντισυστημικό» είναι απολύτως ελέγξιμο, αν όχι χειραγωγούμενο από το «σύστημα». Το «σύστημα» προσφέροντας μιαν «εναλλακτική» στην τοπική κοινωνία πετυχαίνει καλύτερο έλεγχο των μαζών, περιορισμό των ασύντακτων αντιδράσεων, ταχύτατη απορρύθμιση όλων των πλαισίων, ψυχική εξουθένωση των ατόμων, και φυσικά ανασύνταξη των ευρύτερων «επιχώριων» οικονομικών δυνάμεων απέναντι στον παγκόσμιο ανταγωνισμό. 

Και οι ορθόδοξοι; Πώς συμπεριφέρονται μέσα σε όλον αυτόν τον κατακλυσμό; Τι σκέφτονται; Πώς αντιδρούν; Τη θέση παίρνουν; Πώς οφείλουν να κινηθούν; Σε όλα αυτά τα καίρια ερωτήματα θα προσπαθήσομε να δώσομε απαντήσεις με βάση το δικό μας φυσικά προσωπικό τρόπο αντίληψης και ερμηνείας των πραγμάτων στο δεύτερο μέρος του άρθρου μας.

το είδαμε ΕΔΩ

Κορυφώνεται η ένταση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις

Καθώς πλησιάζει η ημέρα της έναρξης της εκδίκασης της Υπόθεσης Διαφθοράς σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης, στην οποία εμπλέκονται Τούρκοι αξιωματούχοι, πολιτικοί και επιχειρηματίες, η Άγκυρα ανεβάζει τους τόνους στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Σημερινό άρθρο γνώμης της φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας «βλέπει» σύγκρουση ΗΠΑ-Τουρκίας στο άμεσο μέλλον.

Πριν από λίγη ώρα, ο εκπρόσωπος της τουρκικής κυβέρνησης, Μπεκίρ Μπόζνταγ πρόβαλλε την άποψη ότι η Υπόθεση Διαφθοράς που εκδικάζεται στις ΗΠΑ είναι ένα σχέδιο που στρέφεται κατά της Τουρκίας. Με άλλα λόγια, «σκοτεινοί κύκλοι» εμπλέκουν στην όλη υπόθεση σημαντικές προσωπικότητες της Τουρκίας για να βλάψουν τα τουρκικά συμφέροντα. 

Την ίδια ώρα, η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Σταρ δημοσιεύει ένα επίμαχο άρθρο γνώμης, με το οποίο η Άγκυρα εξαπολύει νέα, μετωπική επίθεση κατά των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, άρθρο γνώμης που φέρει την υπογραφή του Αρντάν Ζέντουρκ προβάλλει την άποψη ότι η Τουρκία ενδέχεται να μην έχει άλλη επιλογή παρά την σύγκρουση με τις ΗΠΑ. 

«Θα πολεμήσουμε μια ημέρα» 

Το άρθρο γνώμης ισχυρίζεται ότι στο πρόσφατο αποτυχημένο πραξικόπημα εμπλέκεται το ΝΑΤΟ. Από 462 Τούρκους αξιωματικούς που υπηρετούσαν στο ΝΑΤΟ, οι 237 βρήκαν καταφύγιο σε νατοϊκές χώρες. Οι σύμμαχοι της Τουρκίας δεν επιστρέφουν αυτούς τους στρατιωτικούς στην Τουρκία. Όπως άλλωστε και οι ΗΠΑ δεν επιστρέφουν τον Φετχουλάχ Γκιουλέν στην χώρα του. 

Η Σταρ προειδοποιεί όσους επιχειρήσουν να επωφεληθούν από την Υπόθεση Διαφθοράς ότι κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν ως προδότες. Σύμφωνα με την εφημερίδα, η όλη υπόθεση δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προσπάθεια για την εισβολή του ΝΑΤΟ στην Τουρκία. 

Η εφημερίδα υπενθυμίζει ότι στα νότια σύνορα της Τουρκίας, η Άγκυρα έχει έρθει σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της που υποστηρίζουν τα συμφέροντα των Κούρδων και του Ισραήλ. Ακόμη, οι ΗΠΑ προειδοποιούν ότι ενδέχεται να εμποδιστεί η παράδοση των F35 στην Τουρκία και ζητούν τον τερματισμό της φυλάκισης των αξιωματικών του τουρκικού στρατού. «Το σενάριο είναι ξεκάθαρο. Θα συγκρουστούμε», καταλήγει το επίμαχο άρθρο γνώμης, το οποίο τονίζει ότι τις ΗΠΑ διοικεί μια κλίκα, η οποία έχει μετατρέψει σε «κούκλα» τον Ντόναλντ Τραμπ. Τέλος, τονίζει το εξής: «Είναι ξεκάθαρο ότι μια ημέρα θα πολεμήσουμε. Προτείνω το εξής σε όσους λένε ότι «δεν συμμετάσχω σε αυτή την υπόθεση, έχω περιουσία, ακίνητα, η άνεση μου προηγείται από την πατρίδα»: Να αποχωρήσουν από την χώρα από σήμερα». 

Νίκος Στέλγιας
"Καθημερινή"
το είδαμε ΕΔΩ

Νέα θεωρία ίσως ξαναγράψει την ιστορία του Τσερνομπίλ

Η πυρηνική καταστροφή στο Τσέρνομπιλ συνέβη τη νύχτα της 26ης Απριλίου 1986. Η αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση ξεκίνησε στον αντιδραστήρα Νο 4, το πάνω μέρος του οποίου εξερράγη το 1986. Οι σχετικές έρευνες αποφάνθηκαν ότι η τραγωδία οφειλόταν σε ανθρώπινα σφάλματα και ατέλειες στην αρχική σχεδίαση του αντιδραστήρα RBMK.

Μια νέα θεωρία, προτείνει μια διαφορετική εξέλιξη των γεγονότων που τελικά οδήγησαν στο ατύχημα της 26ης Απριλίου 1986.

Οι αντιδραστήρες είχαν κάτι που ονομάζεται θετικός συντελεστής κενών, πράγμα που σημαίνει ότι όταν το νερό που ψύχει τις ράβδους ατμοποιήθηκε,  η απόδοση του αντιδραστήρα θα μπορούσε να αυξηθεί. Για την ψύξη των αντιδραστήρων μετά την απενεργοποίηση, το εργοστάσιο του Τσερνόμπιλ διέθετε τρεις εφεδρικές ντιζελογεννήτριες ισχύος 5,5MW. Ωστόσο, οι γεννήτριες αυτές απαιτούσαν διάστημα 60sec~75sec προκειμένου να ανεβάσουν στροφές και να σταθεροποιηθεί η παραγωγή τους. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ο αντιδραστήρας θα παρέμενε χωρίς ψύξη για το διάστημα αυτό, γεγονός που αποτελούσε πηγή σοβαρού κινδύνου. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος είχε προταθεί η αξιοποίηση της διαθέσιμης ενέργειας του ατμοστροβίλου κατά την στιγμή της απενεργοποίησης (κινητική ενέργεια των περιστρεφόμενων τμημάτων του στροβίλου και της γεννήτριας). 

Η ιδέα αυτού του συστήματος είχε προβλεφθεί και είχε περιληφθεί ως ενδεχόμενη λειτουργία στο σχεδιασμό των αντιδραστήρων RBMK-1000 που χρησιμοποιούσε το Τσερνόμπιλ. Ο αντιδραστήρας θα ετίθετο σε χαμηλή ισχύ (περί τα 700MW) και η γεννήτρια θα εργαζόταν σταθερά, σε πλήρη ταχύτητα. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η παροχή ατμού θα διακόπτονταν, και θα ελεγχόταν κατά πόσο το σύστημα θα μπορούσε να θέσει σε λειτουργία τις αντλίες ψύξης μέχρι την εκκίνηση των εφεδρικών γεννητριών.

Για λόγους που δεν είναι εντελώς γνωστοί, κάποιος εκκίνησε την έκτακτη διακοπή λειτουργίας. Αυτό ξεκίνησε την πλήρη εισαγωγή των ράβδων ελέγχου που προκάλεσαν επικίνδυνη αύξηση ισχύος, δημιουργώντας περισσότερο ατμό. Αυτή η αύξηση της πίεσης του ατμού και της θερμότητας έσπασαν τους σωλήνες πίεσης που περιέχουν καύσιμο, προκαλώντας κατάρρευση της οροφής και διασπορά ραδιενέργειας. Μια δεύτερη έκρηξη ακολούθησε μερικά δευτερόλεπτα αργότερα. Οι ράβδοι ελέγχου περιείχαν καρβίδιο του βορίου, το οποίο απορροφά τα νετρόνια, και καταστέλλει την σχάση του καυσίμου.

Ωστόσο, το άκρο των ράβδων ελέγχου ήταν από γραφίτη, ο οποίος είναι επιβραδυντής νετρονίων. Ο σχεδιασμός αυτός, που σκοπό είχε να βελτιώσει την απόκριση του αντιδραστήρα στην μετακίνηση των ράβδων, προκαλούσε παροδική αύξηση της ισχύος κατά την επείγουσα απενεργοποίηση. Η δυσλειτουργία αυτή είχε διαπιστωθεί ήδη από το 1983, και οφείλεται στο ότι καθώς οι ράβδοι κατεβαίνουν μαζικά, υπάρχει ένα τμήμα του αντιδραστήρα στο οποίο το νερό (που απορροφά νετρόνια) αντικαθίσταται από γραφίτη (που επιβραδύνει τα νετρόνια). Όμως, αντί να μετριάσουν την πυρηνική αντίδραση, η εισαγωγή τους οδήγησε σε περαιτέρω απότομη αύξηση της ισχύος προκαλώντας έκρηξη που κατέστρεψε την οροφή. 2,7 δευτερόλεπτα αργότερα, έλαβε χώρα μια δεύτερη έκρηξη που διασκόρπισε τον κατεστραμμένο πυρήνα και τερμάτισε αποτελεσματικά την πυρηνική αντίδραση. Υπέρθερμα κομμάτια γραφίτη εκτινάχτηκαν στην ατμόσφαιρα, ανάβοντας αρκετές φωτιές γύρω από το εργοστάσιο, καθώς και στην οροφή του κτηρίου ελέγχου.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον πυρηνικό φυσικό Lars-Erik De Geer και την ομάδα του από τη Σουηδική Υπηρεσία Έρευνας για την Άμυνα, το Σουηδικό Μετεωρολογικό και Υδρολογικό Ινστιτούτο και το Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης, η πρώτη έκρηξη ήταν το πιθανότερο πυρηνική. Εάν είναι σωστά, τα ευρήματά τους αντιβαίνουν σε προηγούμενες διαβεβαιώσεις ότι κανένα πυρηνικό εργοστάσιο δεν είχε ποτέ πυρηνική έκρηξη ή ότι μια τέτοια έκρηξη θα ήταν «αδύνατη».

Το 1986, ερευνητές από το ινστιτούτο VG Khlopin Radium, που εδρεύει στο Λένινγκραντ, βρήκαν ισότοπα ξένου που προήλθαν από την έκρηξη στην Αγία Πετρούπολη και στη ρωσική πόλη Cherepovets, 370 χιλιόμετρα βόρεια της Μόσχας και 1.000 χιλιόμετρα βόρεια του Τσερνομπίλ, 4 ημέρες μετά το ατύχημα. Αλλά το Cherepovets βρίσκεται εκτός της πορείας της γνωστής εξάπλωσης του ραδιενεργού σύννεφου του Τσερνομπίλ.

Σύμφωνα με τον De Geers και την ομάδα του, αν είχε σημειωθεί πυρηνική έκρηξη στο εργοστάσιο, αυτό θα μπορούσε να στείλει ραδιενεργά σωματίδια πολύ ψηλότερα στην ατμόσφαιρα από μια έκρηξη ατμού. Στα 3 χιλιόμετρα, τα καιρικά φαινόμενα θα μπορούσαν να μεταφέρουν ραδιενεργό υλικό προς το Cherepovets, ενώ στη περίπτωση της έκρηξης ατμού, τα ραδιενεργά στοιχεία θα περιορίζονταν σε χαμηλότερο υψόμετρο, όπου οι άνεμοι είχαν διαφορετική κατεύθυνση. 

Οι επιστήμονες του Ινστιτούτου VG Khlopin Radium ανέλυσαν αυτά τα ισότοπα και διαπίστωσαν ότι είχαν παραχθεί πρόσφατα και τουλάχιστον εν μέρει από πυρηνική σχάση, πράγμα που δείχνει προς τη κατεύθυνση πυρηνικής έκρηξης. Εξέταση του αντιδραστήρα αποκάλυψε επίσης ότι η έκρηξη είχε λιώσει μια πλάκα χάλυβα πάχους 2 μέτρων κάτω από τον πυρήνα. Σύμφωνα με την ομάδα του De Geer, αυτό μπορεί να προκληθεί από μια πυρηνική έκρηξη και όχι με έκρηξη ατμού. Επιπλέον, αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι είδαν μια μπλε λάμψη πάνω από τον αντιδραστήρα, γεγονός που υποδεικνύει πως μια πυρηνική έκρηξη έλαβε χώρα, όπως και οι σεισμικές μετρήσεις που είχαν καταγραφή τη στιγμή του ατυχήματος.

Από το ατύχημα της 26ης Απριλίου 1986, πέθαναν επιτόπου δυο από τους εργάτες του σταθμού. Μέσα σε τέσσερις μήνες, από τη ραδιενέργεια και από εγκαύματα λόγω της θερμότητας, πέθαναν 28 πυροσβέστες που έσπευσαν στο χώρο του ατυχήματος και διαπιστώθηκαν 19 επιπλέον θάνατοι ως το 2004. Υπολογίζεται ότι επηρεάστηκε η υγεία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων εξαιτίας της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος με ραδιενέργεια. 

Θάνος Σ. Επαχτίτης

Με το κλειδί της Ιστορίας (21-11-2017) (βιντεο)

από τον χρήστη Evonymos

Σύντομη επισκόπηση θεμάτων που άπτονται της επικαιρότητας εν σχέσει με την Γεωστρατηγική και την Ιστορία από τον τηλεοπτικό σταθμό Blue Sky με τον Δημοσιογράφο και Αμυντικό Αναλυτή Γιάννη Θεοδωράτο στις 21/11/2017.

Πως προέκυψε ως χώρα ο Λίβανος και πως λειτουργεί;

Ο Λίβανος δείχνει τον δρόμο όλων αυτών που πρέπει να αποφύγει η Κύπρος για λύση του Κυπριακού

Του Στέφανου Κωνσταντινίδη 

Ο Λίβανος προέκυψε ως χώρα και ως κράτος από τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και την τότε χάραξη των συνόρων των κρατών της Μέσης Ανατολής από τη βρετανική και τη γαλλική αποικιοκρατία με τη Συμφωνία Sykes – Picot το 1916, από τα ονόματα του Βρετανού διπλωμάτη Mark Sykes και του Γάλλου ομολόγου του Francois Picot.

Μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ο Λίβανος πέρασε υπό γαλλική κατοχή μέχρι το 1944 οπότε απέκτησε την ανεξαρτησία του. Κατά μία άποψη ο Λίβανος ήταν τμήμα της Συρίας από την οποία απεκόπη από τους Δυτικούς, και ειδικά τους Γάλλους, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα κράτος με ισχυρή χριστιανική παρουσία.

Ο πληθυσμός του είναι μεικτός, από χριστιανούς, σουνίτες μουσουλμάνους και σιίτες μουσουλμάνους. Υπάρχει επίσης η ισχυρή ομάδα των Δρούζων. Επιπλέον υπάρχουν και πολλαπλές μικρότερες ομάδες είτε στο εσωτερικό της ευρύτερης χριστιανικής ομάδας, είτε σε αυτήν των μουσουλμάνων.

Η συνταγματική τάξη της χώρας είναι δομημένη σε φυλετικά και εθνικοθρησκευτικά κριτήρια σε βάρος των δημοκρατικών δικαιωμάτων των πολιτών. Έτσι υποχρεωτικά ο Πρόεδρος της χώρας πρέπει να είναι χριστιανός μαρωνίτης, ο Πρωθυπουργός μουσουλμάνος σουνίτης και ο Πρόεδρος της Βουλής μουσουλμάνος σιίτης. Υπάρχει επίσης αναλογική εκπροσώπηση των εθνικοθρησκευτικών ομάδων στην κυβέρνηση και τη Βουλή. Στη Βουλή 50% είναι χρστιανοί όλων των δογμάτων και 50% μουσουλμάνοι όλων των δογμάτων. Σε αντίθεση όμως με αυτά που συζητούνται στην Κύπρο, στο πλαίσιο της διζωνικής υποτίθεται ομοσπονδίας, στον Λίβανο δεν υπάρχουν ξεχωριστοί εκλογικοί κατάλογοι μουσουλμάνων ή χριστιανών. Οι βουλευτές, μουσουλμάνοι ή χριστιανοί, εκλέγονται από κοινούς εκλογικούς καταλόγους, από το σύνολο του πληθυσμού. Ούτε και υπάρχουν ξεχωριστές ζώνες για τους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους, μολονότι υπάρχουν περιοχές με πλειοψηφία χριστιανών ή μουσουλμάνων που δημιουργήθηκαν από τις ιστορικές και κοινωνικές εξελίξεις. Η διακίνηση όμως και η απόκτηση περιουσίας είναι ελεύθερη σε όλους τους πολίτες που διατηρούν τα πολιτικά τους δικαιώματα όπου και να βρίσκονται. Δεν υπάρχουν με άλλα λόγια τα βαρίδια της διζωνικής – δικοινοτικής ομοσπονδίας που συζητείται ως λύση στο Κυπριακό.

Ο Λίβανος είναι ως ένα σημείο δημιούργημα της Γαλλίας που ήθελε ένα κράτος στην περιοχή, με τους χριστιανούς να ασκούν ένα μεγάλο μέρος της εξουσίας, κατοχυρωμένης συνταγματικά. Οι χριστιανοί, που σήμερα αποτελούν περίπου το 40% του πληθυσμού, αποτελούσαν σχεδόν το ήμισύ του όταν δημιουργήθηκε το κράτος του Λιβάνου, με τους Μαρωνίτες να είναι ο κύριος κορμός τους. Οι μουσουλμάνοι, σουνίτες και σιίτες, αποτελούν περίπου το 55% του πληθυσμού και οι Δρούζοι περίπου το 5%. Η χώρα κυβερνήθηκε ουσιαστικά από μια συμμαχία χριστιανών μαρωνιτών και μουσουλμάνων σουνιτών, σε βάρος των σιιτών που αποτελούσαν γύρω στο 25% του πληθυσμού. Αυτό που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια είναι η αφύπνιση των σιιτών που έχοντας και τη στήριξη του Ιράν διεκδικούν περισσότερα δικαιώματα. Με τη Χεζμπολάχ, τη στρατιωτική τους οργάνωση, αποτελούν μια σημαντική και υπολογίσιμη ομάδα όχι μόνο για τον Λίβανο αλλά και για την ευρύτερη περιοχή.

Οι κατά καιρούς εμφύλιοι πόλεμοι του Λιβάνου και οι συνεχείς πολιτικές κρίσεις οφείλονται, πέρα από τις εσωτερικές πολιτικο-κοινωνικές διαμάχες, και στις εξωτερικές επεμβάσεις. Επεμβάσεις των Δυτικών, του Ισραήλ, των αραβικών χωρών, τελευταία και του Ιράν, ακόμη και ανεπιτυχώς της Τουρκίας. Με τις επεμβάσεις αυτές προασπίζουν τα συμφέροντά τους στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Αυτή τη στιγμή η κρίση οφείλεται κατά κύριο λόγο στη διαμάχη Ιράν – Σαουδικής Αραβίας αλλά πίσω από αυτές τις χώρες βρίσκονται σταθμισμένες, φανερά ή υπόγεια, και μια σειρά από άλλες, από τις ΗΠΑ και την Ρωσία ώς το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Γαλλία και όχι μόνο.

Αν λοιπόν ο Λίβανος, με μια συνταγματική δομή βασισμένη μεν σε φυλετικά κριτήρια, αλλά πολύ καλύτερη από αυτήν της διζωνικής – δικοινοτικής ομοσπονδίας που προτείνεται για την Κύπρο, αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα, μπορεί να φανταστεί κανείς τι θα συμβεί στην Κύπρο με ένα τέτοιο μόρφωμα; Υπόψη δε ότι στον Λίβανο οι διάφορες εθνικοθρησκευτικές ομάδες είναι περίπου ισοδύναμες πληθυσμιακά, ενώ στην Κύπρο γίνεται προσπάθεια να εξισωθεί το 18% του πληθυσμού με το 80%. Είναι επίσης φανερό ότι η συνταγματική δομή του Λιβάνου, χωρίς να το προβλέπει επίσημα, άφηνε ανοιχτή την πόρτα των ξένων επεμβάσεων. Μπορεί κανείς να φανταστεί τι θα συμβεί στην Κύπρο όπου συζητείται και επίσημα ακόμη να υπάρχουν ξένες «εγγυήσεις», ξένη προστασία και παραμονή τουρκικών στρατευμάτων.

Ο Λίβανος δείχνει τον δρόμο όλων αυτών που πρέπει να αποφύγει η Κύπρος: Τη φυλετική συνταγματική δομή που προβλέπει η διζωνική – δικοινοτική ομοσπονδία και την ξένη προστασία, ειδικά αυτή της Τουρκίας. Η Κύπρος χρειάζεται ένα κανονικό κράτος, κοσμικό, δημοκρατικό και σύγχρονο, χωρίς φυλετικές αγκυλώσεις και εξωτερικούς «προστάτες».  

Πηγή
apopseis.com

το είδαμε ΕΔΩ

ΣΧΟΛΙΟ
Είναι ένα πολυ ενδιαφέρον άρθρο ωστόσο διαφωνώ στην τελική πρόταση του αρθρογράφου...
"Η Κύπρος χρειάζεται ένα κανονικό κράτος, κοσμικό, δημοκρατικό και σύγχρονο, χωρίς φυλετικές αγκυλώσεις και εξωτερικούς «προστάτες»." 

Κατά την δική μου γνώμη η Κύπρος χρειάζεται ένωση με την μάνα Ελλάδα...
Αν αυτό δεν είναι εφικτό για λόγους συμφερόντων, τότε χρειάζεται ένα ισχυρό Ελληνορθόδοξο κράτος σε πλήρη συνύπαρξη και αδερφική σχέση με την μητέρα Ελλάδα. Ενα κράτος όμως δίκαιο και όπου οι μουσουλμάνοι Τουρκοκύπριοι θα απολαμβάνουν πλήρη πολιτικά δικαιώματα ως εθνικοθρησκευτική μειονότητα, όπως ακριβώς οι Ελληνες μουσουλμάνοι της Θράκης (αν και στην περίπτωση της Θράκης η συνθήκη της Λωζάννης αναγνωρίζει μόνο θρησκευτική μειονότητα κι όχι εθνική)....

Δεν θα μπορούσα λοιπόν για την Κύπρο μας, να θέλω κάτι διαφορετικό από ότι για την πατρίδα μας την Ελλάδα... 
Τα "κοσμικά, δημοκρατικά και σύγχρονα κράτη χωρίς φυλετικές αγκυλώσεις" τα ακούω λίγο περίεργα καθώς ειδικά τα τελευταία 2,5 χρόνια έχουμε πλήρως αντιληφθεί τι σημαίνει για τους νεοταξίτες διεθνιστές το "κοσμικό, δημοκρατικό και σύγχρονο κράτος"...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Λίγες οδηγίες πριν επισκεφθείτε το ιστολόγιό μας (Για νέους επισκέπτες)

1. Στην στήλη αριστερά βλέπετε τις αναρτήσεις του ιστολογίου μας τις οποίες μπορείτε ελεύθερα να σχολιάσετε επωνύμως, ανωνύμως ή με ψευδώνυμο, πατώντας απλά την λέξη κάτω από την ανάρτηση που γραφει "σχόλια" ή "δημοσίευση σχολίου" (σας προτείνω να διαβάσετε με προσοχή τις οδηγίες που θα βρείτε πάνω από την φόρμα που θα ανοίξει ώστε να γραψετε το σχόλιό σας). Επίσης μπορείτε να στείλετε σε φίλους σας την συγκεκριμένη ανάρτηση που θέλετε απλά πατώντας τον φάκελλο που βλέπετε στο κάτω μέρος της ανάρτησης. Θα ανοίξει μια φόρμα στην οποία μπορείτε να γράψετε το email του φίλου σας, ενώ αν έχετε προφίλ στο Facebook, στο Twitter ή στο Google+ μπορείτε με τα εικονίδια που θα βρείτε στο τέλος της ανάρτησης να την μοιραστείτε με τους φίλους σας.

2. Στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας μπορείτε να βρείτε το πλαίσιο στο οποίο βάζοντας το email σας και πατώντας την λέξη Submit θα ενημερώνεστε αυτόματα για τις τελευταίες αναρτήσεις του ιστολογίου μας.

3. Επίσης μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις δυνατότητες του Google Friend Connect (θα βρείτε δεξιά το ανάλογο gadget) να γίνετε φίλος του ιστολογίου μας και να λαμβάνετε με την εγγραφή σας στο αμέσως παρακάτω gadget πατώντας την λέξη "Εγγραφή" ενημερώσεις του ιστολογίου μας.

4. Αν έχετε λογαριασμό στο Twitter σας δινεται η δυνατότητα να μας κάνετε follow και να παρακολουθείτε το ιστολόγιό μας από εκεί. Θα βρείτε το σχετικό εικονίδιο του Twitter κάτω από τα πλαίσια του Google Friend Connect, στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας.

5. Μπορείτε να ενημερωθείτε από την δεξιά στήλη του ιστολογίου μας με τα διάφορα gadgets για τον καιρό, να δείτε ανακοινώσεις, στατιστικά, ειδήσεις και λόγια ή κείμενα που δείχνουν τις αρχές και τα πιστεύω του ιστολογίου μας. Επίσης μπορείτε να κάνετε αναζήτηση βάζοντας μια λέξη στο πλαίσιο της Αναζήτησης (κάτω από τους αναγνώστες μας). Πατώντας την λέξη Αναζήτηση θα εμφανιστούν σχετικές αναρτήσεις μας πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων. Παράλληλα μπορείτε να δείτε τις αναρτήσεις του τρέχοντος μήνα αλλά και να επιλέξετε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία αναρτήσεων από την σχετική στήλη δεξιά.

6. Μπορείτε ακόμα να αφήσετε το μήνυμά σας στο μικρό τσατάκι του blog μας στην δεξιά στήλη γράφοντας απλά το όνομά σας ή κάποιο ψευδώνυμο στην θέση "όνομα" (name) και το μήνυμά σας στην θέση "Μήνυμα" (Message).

7. Επίσης μπορείτε να μας στείλετε ηλεκτρονικό μήνυμα στην διεύθυνσή μας koukthanos@gmail.com με όποιο περιεχόμενο επιθυμείτε. Αν είναι σε προσωπικό επίπεδο θα λάβετε πολύ σύντομα απάντησή μας.

8. Στην μπάρα που περνάει κυλιόμενη πάνω από τον χώρο των αναρτήσεων μπορείτε να δείτε σε τίτλους τις 25 τελευταίες αναρτήσεις μας. Οι τίτλοι είναι σύνδεσμοι (λινκ) και πατώντας τους θα ανοίξει σε ένα ξεχωριστό παράθυρο η συγκεκριμένη ανάρτηση.

9. Τέλος μπορείτε να βρείτε στην δεξιά στήλη του ιστολογίου μας τα φιλικά μας ιστολόγια, τα ιστολόγια που παρακολουθούμε αλλά και πολλούς ενδιαφέροντες συνδέσμους.

Να σας υπενθυμίσουμε ότι παρακάτω μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την κατασκευή των αναρτήσεών μας αλλά και στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας ότι έχει σχέση με δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

Χρήσιμες οδηγίες για τις αναρτήσεις μας.

1. Στις αναρτήσεις μας μπαίνει ΠΑΝΤΑ η πηγή σε οποιαδήποτε ανάρτηση ή μερος αναρτησης που προέρχεται απο άλλο ιστολόγιο. Αν δεν προέρχεται από κάποιο άλλο ιστολόγιο και προέρχεται από φίλο αναγνώστη ή επώνυμο ή άνωνυμο συγγραφέα, υπάρχει ΠΑΝΤΑ σε εμφανες σημείο το ονομά του ή αναφέρεται ότι προέρχεται από ανώνυμο αναγνώστη μας.

2. Για όλες τις υπόλοιπες αναρτήσεις που δεν έχουν υπογραφή ΙΣΧΥΕΙ η αυτόματη υπογραφή της ανάρτησης. Ετσι όταν δεν βλέπετε καμιά πηγή ή αναφορά σε ανωνυμο ή επώνυμο συντάκτη να θεωρείτε ΩΣ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΝΟΝΑ ότι ισχύει η αυτόματη υπογραφή του αναρτήσαντα.

3. Οταν βλέπετε ανάρτηση με πηγή ή και επώνυμο ή ανώνυμο συντάκτη αλλά στη συνέχεια υπάρχει και ΣΧΟΛΙΟ, τότε αυτό είναι ΚΑΙ ΠΑΛΙ του αναρτήσαντα δηλαδή είναι σχόλιο που προέρχεται από το ιστολόγιό μας.

Σημείωση: Αλλες πληροφορίες για δημοσιεύσεις και πνευματικά δικαιώματα μπορείτε να βρείτε στην κάτω μπάρα του ιστολογίου μας.